1951-1982 - “Pasiaste” pióro wieczne Pelikan

1951-1982 - “Pasiaste” pióro wieczne Pelikan

“Pasiaste” pióro wieczne Pelikan.

Oparte na wzroście dystrybucji piór wiecznych po drugiej wojnie światowej, spadało zużycie atramentu „pure iron gall nut Ink”(atrament żelazny orzech), będąc koloru niebieskiego, kiedy jest w stanie ciekłym, jednakże pod wpływem utleniania robił się czarny po wyschnięciu. Zainteresowanie kolorowymi atramentami wzrastało, z biegiem czasu zaś największą popularność zyskał kolor „royal blue” (niebieski). Atrament nabrał żywych kolorów. Powierzchnia nacisku została zaprojektowana tak, żeby przepływ atramentu nie był za duży zapewniając szybkie wysychanie atramentu na papierze a nie na stalówce. Nawet po dłuższym nie używaniu pióra nie tworzyły się żadne zanieczyszczenia.

W 1950 r., po wielu latach rozwoju przedsiębiorstwa, na rynku ukazał się kolejny model 400. Niepowtarzalny w zielony pasy, transparentna komora na atrament stały się symbolem piór wiecznych marki Pelikan, który pozostał do dziś.

To samo dotyczy również klipsa w kształcie dzioba pelikana, który został zaprojektowany podczas wojny. Niektóre warianty tej serii przedstawiają brązowawą, transparentną skorupę żółwia lub czarną, transparentną, w pasy komorę na atrament. Seria 500 posiadała złotą skuwkę i idealnie dopasowany korpus do strefy uchwytu. W serii 600, wszystkie wcześniej wymienione części były pokryto 14-sto karatowym złotem.

W 1952 r. ukazał się model 140. Podobnie jak w 1932 „Rappen” ugruntował cenę modelu 100, pióro wieczne 140, które kosztowało 16,50 Marek niemieckich ustabilizowało cenę pióra 400, które sprzedawano za 25 Marek niemieckich. Model 140 występował w wersji czarnej, czerwonej, niebieskiej, zielonej i szarej. W 1954 r. transparentny, w zielone pasy korpus stał się bardzo popularny, przez co jego cena spadła do 15 Marek niemieckich. W 1955 r. firma Pelikan uchodząca za jedno z ostatnich przedsiębiorstw produkujących instrumenty piśmienne, podążając za zmieniającymi się trendami, wprowadziła na rynek pióro na naboje, które przypominało wyglądem pióro wieczne. Pióro te zyskało nazwę „Roller”. Instrument piśmienny nazywany dzisiaj piórem kulkowym, nie został włączony do gamy produktów marki Pelikan aż do lat siedemdziesiątych.

W roku 1956 modele: 400 i 500, nazwano 400NN i 500NN. Podobnie jak wcześniej model 400NN kosztował 25 Marek niemieckich i był jedynym w swoim rodzaju modelem znajdującym się na rynku.

 

Pelikano i system napełniania nabojami atramentowymi.

Rok 1958 rozpoczął się przedstawieniem modelu z serii P1. Wydarzenie to rozpoczęło nową erę w konstruowaniu piór wiecznych marki Pelikan. Pióra wieczne miały całkowicie zakrytą stalówkę i dozownik atramentu, co wyraźnie pozwoliło zniwelować problem wyciekania atramentu z pióra. Tłoczkowy mechanizm napełniania pozostał bez zmian.

W 1960 r. wprowadzono na rynek Pelikano, które było pierwszym piórem szkolnym stworzonym w oparciu o badania rynkowe przeprowadzone wśród wychowawców, nauczycieli i uczniów. Niezwykłe zalety: termiczny dozownik atramentu, system napełniania nabojami atramentowymi, nieznaczna waga, niełamliwa aluminiowa skuwka, niezwykłe połączenie koloru srebrnego z niebieskim – w połączeniu z kampanią reklamową przeprowadzoną w telewizji sprawiły, że Pelikano stało się wiodącym piórem na rynku.

W owych latach bardzo silnie zmalał popyt na flakoniki z atramentem spowodowany rosnącą popularnością piór kulkowych. Atrament w szklanych buteleczkach dostępny był w sprzedaży w bardzo małych ilościach, gdzie największym zainteresowaniem cieszył się atrament o numerze 78. System napełniania pióra nabojami atramentowymi stał się niezwykle popularny i po dziś dzień Pelikan produkuje naboje w swojej fabryce pod Hanowerem. Atrament do piór wiecznych otrzymał swoją klasyczną nazwę „4001”.

Firma Pelikan zainspirowana sukcesem pióra Pelikano wprowadziła dwa nowe modele P 15 i P 25 przeznaczone dla ludzi starszych. Miały taki sam kształt, jednak wyróżniała je stalówka wykonana ze złota.

W kolejnych latach, zmianie uległa stalówka i kształt pióra Pelikano, czego powodem były uwagi kierowane ze strony nauczycieli. Takie same modyfikacje wprowadzone w modelach dla dorosłych, a dodatkowo oferowano je w wersji z mechanizmem tłoczkowym. Firma Pelikan nigdy nie zdołała zdobyć takiej pozycji na rynku jaką miała gdy wprowadziła na rynek pióro 400, którego produkcję zakończono w roku 1956.

Kontynuacja historii od "1982-obecnie - Odrodzenie się pióra wiecznego".